| |
|
het huis
aankomen en nog nooit de zon
hebben zien dalen, de regen in de gaten
gehouden, de wind gevoeld die twee
bladeren naar elkaar doet buigen.
toch wil hij er wonen, wringt hij zich
in alle hoeken van de kamer, kust hij
kozijnen als waren het vertrouwde foto's.
'hier is het', zegt hij, 'waar het water
me telkens naartoe zal voeren, al
spartel ik nog zo'n eind weg.'
en zie, daar komt de eerste sneeuw.
Sylvie Marie
|
|