Poelkapelle
ik herinner mij de loopgraven in onze tuin,
de laarzen en de onophoudelijke regen,
het vloeken wanneer de schuttingen het begaven
de troostkoffie en hemels verder
de late rode wijn van flessen
die zich transparanter waanden
je ziel verpakt in stenen zerken
waarin ik dromen kapte en bewaarde,
de beitels van je naam bewaakte
maar bovenal herinner ik me jou
soldaat van toen en ooit, je modder,
je brieven, je regenadem
Tine Verschoot
|