Oud-Heverlee,  Meerdaalwoud

De weg verdeelt het landschap:
twee fontanellen van een hagelwitte
schedel. Een slagboom doet de wouden
op de knip. Aan het geheugen van de
wereld staat de wandelaar hier bloot.

Hier sneden zijn voorouders maretak
en dansten – hun naaktheid onverdacht –
tot de dag het pleit won van de nacht.

Hier botst de stilte in de verte
tegen de snelweg op en stikt
een straalvliegtuig de lucht
weer aan elkaar.

Van daar is het land een ruitjesblad, zoals
de stafkaart bij de slagboom, maar dan
zonder tekst. Beschreven evenwel,
maar niet op mensenmaat te lezen.

Peter Mangel Schots