Reminiscenties aan mijn dorp

Uit tal van torenmonden
stort als tover het klokkenkoor
haar brons over de gouden bergen uit

slingert langs de flanken omhoog
en waaiert als vuurwerk open

wordt klankfluweel en dwaalt
als vroege najaarssneeuw
boven de spiegel van het meer

versmelt
met wat vergeelde beelden:

het dorp
de grijze schalietoren
het brons der klokken van weleer.

Germain Droogenbroodt