bonheiden

je bewaart mijn jeugd in de steentjes
die ik over je straten schopte.

het sleet dat je mijn schoenzolen aandeed,
nam de portemonnee van mijn moeder
je niet in dank af.

om het half jaar, tijdens de solden uiteraard,
moest ik aan de hand van mijn moeder
op mijn kapot getrapte schoenen
mee naar schoenen slaets.

ik denk dat we daar allebei steeds stiekem
hoopten op een onverwoestbaar paar.

mijn moeder omdat ze met haar bankkaart
nog wel wat anders te kopen had
dan schoeisel voor haar
steentjesgekke zoon.

ik omdat ik niet zo dol op winkelen was,
met name had ik een hekel aan het
voortdurend aan- en uittrekken
van linker- of rechterschoen.

met de jaren zag je me steeds minder
tegen steentjes trappen, maar ik blijk het
niet verleerd.

met mijn maatje 39 schopte ik vandaag
per ongeluk een stuk van mijn jeugd
regelrecht in één van je
rioolputjes,

bewaar het goed.

- david troch