Na Blakkeveld

Het hooi geurt ondraaglijk naar de zomer.
Het blijft als engelenhaar hangen
tussen de takken van de bomen.
Het ruikt naar de schuur zoals oude mannen naar de dood.

De vlier langs het kanaal groet uitbundig
zijn schaduw in het water.
De kievit vliegt om ons af te leiden,
schaterlachend om ons heen.

Zoals het prikkeldraad in de knotwilg groeit
zo knaagt heimwee zonder dat het bloedt.

Herman Leenders
Uit: Landlopen (1995)