Geboortedorp

ik zweef op fluwelen pantoffels
schoeisel van de nostalgie
in gedachten stap ik kilometers
teder door je groene land

onverstoorbaar urenlang utopia
plaatsen moeten half vergeten zijn
vervagen is verheerlijken
dichtbij staren maakte mij haast blind

ik ruik je berg, je dries, je populierenlaan
in herinnering oneindig mooi
missen is een leuk en warm gevoel
zeker als het ongewild vrijwillig is

mijmeringen zijn de make-up van de realiteit
zonder twijfel bedenk ik je mooier dan je was
haast zeker zoals je bent
terugkeren is moordend voor vergane schoonheid

ik doe het dan ook niet
of toch maar heel kortstondig
ik weiger te verblijven of te komen,
ik passeer
als een vreemde, een toerist

mijn wortels zijn begraven
fantoompijnlijk afgesneden
ze rusten onvergeten in geboortegrond

Dimitri Verbelen